سلام من قرار بود زودتر این مصاحبه رو بذارم ولی داداش لنگی و مردم آزارم اومد صفحه رو که بخش زیادی ش رو هم تایپ کرده بودم بست.خب بریم سراغ مصاحبه حسین جون کاظمی

بیشتر بدانیم

حسین کاظمی هستم متولد ۱۱/۵/۵۷ بیمارستان اقبال تهران.دو تا خواهر و یه برادر دارم.تحصیلاتم رو تا فوق دیپلم کامپیوتر ادامه دادم.متاهلم و یه پسر سه ساله به اسم عرشیا دارم.از وقتی فوتبال رو به شکل حرفه ای شروع کردم عض تیم های هما٬بانک ملی٬سایپا و استقلال بودم.

زمان چاپ مصاحبه ام نوروز باشه

دوست دارم حالا که مصاحبه ام با مجله وزین راه زندگی در روز های پایانی سال ۸۵ انجام شده زمان چاپش توی نوروز و بهار که همه مردم خوب کشورمون شاد و بهاری هستن باشه البته اگه بشه.

بهترین فصل زندگی و فوتبال!

به نظرم بهترین فصل زندگی بهار و بهترین و شیرین ترین فصل فوتبال برای من قهرمانی با استقلال بود. چون الان تمام زندگیم معطوف به فوتباله موفقیت توی فوتبال برام از هر چیزی مهم تره.

آشنایی با همسر

با همسرم چند سال همسایه بوئدیم و به همین خاطر خانواده ها همدیگه رو خوب می شناختن.همین آشنایی باعث انتخاب و ازدواج ما شد که خدا رو شکر خیلی هم خوشبخت هستیم.(خدا رو شکر)

یه ازدواج ایرونی و کم خرج (ای جان)

مراسم ازدواجمون معمولی و کم خرج بود.مهم اینه که دو نفر بتونن در کنار هم زندگی کنن ٬ قدر همو بدونن و به هم احترام بذارن. این یعنی تفاهم!من معتقدم لطف جشن های ازدواج مردم ایران به خاطر صفای مردمشه نه خرج های آنچنانی.از همین جا هم به جوون هایی که قصد تشکیل زندگی رو دارن توصیه می کنم که با ازدواج های پر خرج خودشون رو تا مدت ها بعد از ازدواج مقروض نکنن.

از محبت خارها گل می شود!

کلا" با ورزشکار زندگی کردن سخته.بخصوص ورزشکارایی که در سطح حرفه ای بازی می کنن.
تنها چیزی هم که می تونه باعث آسون شدن زندگی برای ورزشکار بشه گذشته. اگه گذشت و محبت نباشه فکر نکنم امور به آسونی بگذره.

بچه و بچه داری!

خیلی سخته!وقتی آدم بچه دار می شه تمام فکرش رو معطوف می کنه به تربیت بچه اش.بالاخره باید بچه رو یه جوری تربیت کنی که برای جامعه مفید باشه.آدم وقتی بچه دار می شه قدر زحمات پدر و مادرشو بیشتر می دونه.ان شاءا... من و همسرم بتونیم از عرشیا شخص مهمی برای کشورمون بسازیم.(ایشاله)

فامیل و یه عالمه انتظار

درسته که وظیفه فامیل و دوست و آشناست که به هم سر بزنن و احوال هم رو بپرسن. اما بالاخره کار ما و بازی هامون طوریه که امیدوارم همه دوستان و اقوام ما رو بیشتر درک کنن و توقعشون رو هم پایین بیارنوالبته همیشه یه سری دلخوریا پیش میاد و ممکنه خدایی نکرده یه حرف هایی هم پشت سرمون بزنن.اما من نه تنها حق رو به اونا می دم٬ از همینجا هم قول می دم توی ایام نوروز که زمان مناسبی برای دید و بازدید هست بیشتر به دیدنشون برم!

همه کادوی خوب می خوان

شغل ما یه جوریه که همه چشمشون به ماست.حالا چه از لحاظ کادو دادن چه لباس پوشیدن و حتی رفتارامون. منم سعی می کنم تا اونجایی که ممکنه کادو های خوب بدم.

هر کی حرف حق رو بزنه!

احترام همه واجبه اما هر کی حرف حق رو بزنه و دلیل قانع کننده و منطقی داشته حق رو به اون می دم. اصلا هم پارتی بازی نمی کنم.

بنی آدم اعضای یکدیگرند (سر تاکسی خالی به هم می پرند)

هر جا کار خیر باشه ما هم هستیم.اتفاقا چند وقت پیش با بچه های تیم چند تا مسافرت رفتیم و چند تا بازی دوستانه به نفع امور خیریه انجام دادیم.
بالاخره هر کسی که نسان باشه اگه احساس کنه همنوعش به کمک نیاز داره حتما احساس همدردی می کنه ما ها هم که مسلمون هستیم و بنا به اعتقاداتمون باید به هم کمک کنیم.

اسباب بازی دوران کودکی

حالا نگین چون فوتبالیسته می گه توپ!اما باور کنین توپ بوده و بس.البته ماشین رو هم خیلی دوست داشتم اما توپ یه چیز دیگه بود و ماهم که بچه پایین شهر بودیم و کلی شیطون و البته باهوش و ابزیگوش که زیاد اهل درس نبودیم و بیشتر به فکر توپ و فوتبال بودیم!اصلا باباجان بچه های ایرانی فوتبال تو خونشونه. (البته)

رویای دیرینه!

اگه یه روزی تمام کارایی رو که دارم انجام بدم دلم می خواد برم کره ماه.خیلی دوست دارم مثل انوشه انصاری برم فضا. دیدن ستاره از این پایین قشنگه چه برسه وقتی بهشون نزدیک بشی.

قشنگ ترین شکل برای توپ فوتبال!

فکر می کنم قشنگ ترین شکل ممکن همینه که هست.

فوتبال٬ تکنیک یا شانس!

شانس هم جزیی از فوتباله! اصلا خیلی ها می تونستن مثل ما فوتبالیست بشن اما نشدن پس می شه گفت ما خوش شانس تر بودیم. ولی نتیجه گرفتن یه تیم به شانس ربطی نداره چون فوتبال تکنیک و تاکتیک و قدرت بدنیه و اینکه شرایط تیم چه طور باشه و بازیکنا چقدر با هم همدل و منسجم باشن عامل اصلی موفقیت تیمه.

حاشیه قشنگی فوتباله!

قشنگی فوتبال به حواشی اونه.البته نه اینکه خود فوتبالیست حاشیه داشته باشه ولی جریاناتی که توی فوتبال اتفاق می افته و در قالب حاشیه مطرح میشه می تونه برای هادارا قشنگ و جذاب باشه مثل ازدواج و بچه دار شدن یه فوتبالیست.

تعویض سیم کارت!

از خیلی از بازیکنا شنیدم که چندین بار خط تلفن همراهشون  رو عوض کردن و علتش هم مزاحمت زیاد بوده.اما خدا رو شکر برای من اتفاق نیفتاده و تا حالا سیم کارتم رو عوض نکردم!

تنها صداست که می ماند!

من صدای بهرامشفیع رو از همون بچه گی دوست داشتم.تمام گزارش هایی رو که از ایشون شنیدم برای به یاد موندنی هستن.البته نوع گزارش بعضی از گزارشگرا طوریه که چون اطلاعاتشون راجع به فوتبال کمه بیشتر راجه به حواشی فوتبال حرف می زنن ولی در مورد آقای شفیع باید بگم که ایشون در نوع خودشون واقعا منحصر به فرد بودن.

هوادارای خوب و انتظاران زیاد!

چون ما یه تیمی داریم که طرفدار زیاد داریم چشم مردم به بازی های ماست.همه با برد ما شاد می شن و با باختمون ناراحت.باور کنین ما تمام سعی و تلاشمون رو می کنیم و از اینکه هوادارای خوبمون انتظار دارن تا همیشه ببریم شاکی نیستیم فقط ازشون می خوایم که خونسردی خودشون رو چه در زمان بازی چون ما یه باشگاه فرهنگی-ورزشی هستیم و باید به تیم های دیگه و داور نهایت احترام رو بذاریم.

 فوتبال ایران تا استاندارد های حرفه ای جهان!

فکر کنم یک درصد از استاندارد های حرفه ای جهان رو داریم و فقط اسم حرفه ای بودن رو یدک می کشیم و هنوز راه زیادی در پیش داریم.اونقدر مشکل توی فوتبال ایران هست که اگه بخوام تمومشون رو بگم تمام صفحات مجله شما پر می شه.

فوتبال ته عشقه

ما فوتبال رو دوست داریم و با عشق و جون دل بازی می کنیم و اگه یه روزی بخوان این رو ازمون بگیرن انگار دارن جونمونو می گیرن.یه مثال معروفی هم هست که می گه وقتی فوتبالیست فوتبالش تموم می شه یا به دلایلی نتونه بازی کنه براش یه جور مرگه و همیشه این کابوس رو داریم که دیگه نتونیم فوتبال بازی کنیم.ضمن اینکه شغل ما اینه و تنها منبع در آمدمون هم فوتباله!

توصیه به جوانان

درسته که فوتبال خیلی سخته و باید خیلی تلاش کنن ولی هر کسی تلاش کنه مزد زحمتش رو می گیره البته نباید از درسشون هم غافل بشن تا اگه یه روز خدایی ناکرده نتونستن به اون چه که می خوان در فوتبال برسن با پشتوانه علم و تحصیل بتونن یه راه دیگه رو انتخاب کنن.

سخن پایانی

برای همه مردم ایران بخصوص خوانندگان عزیز مجله خوب و دوست داشتنی راه زندگی در سال جدید شادی و سرسبزی رو آرزو می کنم.از شما هم متشکرم.

یه چیزی اون اینکه پدر من در اومد که اینو تایپ کنم پس خواهشا با نظراتتون خستگی رو از تنم در بیارید.قربون شما: لیلا گوگولی

ویرایش:یه چیز باحالی تو مجله خوندم دیدم بد نیست اینجا هم بذارم.

وحید گلم

۱-آقای طالبلو اگر دروازه بان نمی شدید دوست داشتید در چه پستی بازی کنید؟
اگر دروازه بان نمی شدم دوست داشتم در پست مهاجم بازی کنم و گل بزنم.

۲-کدام مهاجم شما را بیشتر آزار داده است؟
هر مهاجمی که روبهروی من قرار گرفته است.وظیفه یک دروازه بان این است که دروازه اش را از باز شدن نجات دهد و همه مهاجمان را جدی بگیرد.(الهی گلم)

۳-چه کسی را جدی ترین رقیب خود می دانید؟
من برای تمام رقیبانم احترام خاصی قائلم و همه آنها را جدی می گیرم این را بدون تعارف می گویم.

۴-چه تعریفی از زندگی دارید؟
زندگی قشنگ است به شرطی که قدرش را بدانیم و خرابش نکنیم.(الهی با احساس من)

حالا جای کرکر خنده اش رو اینجا داشته باشید:

نکبت واحدی

۱-آقای نکبت دقیقا چند سال دارید و از چه سنی فوتبال را آغاز کردید؟
من متولد تیرماه ۱۳۵۹ هستم و مثل لکثر فوتبالیست های ایرانی از سنین نوجوانی فوتبال را آغاز کردم.اولین تیم من نیز توربو بود.

۲-اگر فوتبالیس نمی شدید چکاره می شدید؟
در تولیدی مانتو کار می کردم.البته این تولیدی متعلف به پدرم است.(انگار ما می گیم مال ماست)

۳-به پول چقدر اهمیت می دهید؟
(خیلی زیاد اگر اهمیت نمی دادم که به تیم لنگ نمی رفتم)پول تمام زندگی من نیست(چرا هست)اما به آن اهمیت می دهم چون تلاش می کنم تا از پولی که به دست می آورم نهایت استفاده را ببرم.( البته اگر تیم لنگ بهت پول بده)

۴-به نظر شما چه تیمی قهرمان لیگ برتر می شود؟
پرسپولیس(بچه ها ترو خدا بهش نخندید عقده ای میشه-آرزو برجوانان عیب نیست)این درست است که که الان تیم ما صدرنشین نیست اما به طور حتم در پایان فصل جام را بدست می آورد.(باشه تو راست می گی.اگه راه آهن تو لیگ بمونه لنگ هم قهرمان می شه.) 

دومین پست از وبلاگمون رو با یه مصاحیه از علی انصاریان شروع می کنیم.

مصاحبه علی انصاریان با نشریه راه زندگی

فقط جاهایی که حس می کردم بی معنیه حذف کردم.